Για τον αγώνα ενάντια στην ανθρώπινη βλακεία...

Για όσους ενδιαφέρονται για τα περί την οικονομία και το χρέος, επειδή ο αγώνας ενάντια στην ανθρώπινη βλακεία είναι σκληρός και χρειάζεται όπλα, να μερικά όπλα. Ο κάτωθι πίνακας περιλαμβάνει τους κατόχους του ελληνικού χρέους.



Για να τα εξηγήσουμε με λίγα λόγια, οι κάτοχοι χρέους ανά κατηγορία είναι οι εξής:

	ΔΙΣ ΕΥΡΩ	% ΣΥΝΟΛΟΥ
ΔΝΤ / ΕΕ / ΚΕΝΤΡΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ	142,4	40,69%
ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ / ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ	87,1	24,89%
ΕΥΡΩΠΑΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ / ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ	39,8	11,37%
ΛΟΙΠΟΙ	80,7	23,06%
ΣΥΝΟΛΟ	350	100,00%

Δηλαδή

Οι Ευρωπαίοι φορολογούμενοι έχουν δώσει στην Ελλάδα 142,4δις….
Οι Ελληνες αποταμιευτές και ασφαλιζόμενοι έχουν βάλει 87,1δις…
Οι Ευρωπαίοι αποταμιευτές και ασφαλιζόμενοι έχουν βάλει 39,8δις…
Και τα λοιπά κορόϊδα 80,7δις …..

Και μια τελευταία παρατήρηση για μερικούς "περισπούδαστους" αναλυτές:
Oι Τράπεζες δεν έχουν δικά τους χρήματα, ούτε γεννούν λεφτά….Τα χρήματα για τα δάνεια και τα ομόλογα προέρχονται από τις καταθέσεις της πελατείας τους! Όταν θα βαρέσουν κανόνι, την ζημιά δεν θα την πληρώσουν τα golden boys αλλά οι καταθέτες, οι μέτοχοι και οι φορολογούμενοι (μην ξεχνάμε ότι υπάρχει κρατική εγγύηση 100,000ΕΥΡΩ/ανά καταθέτη…).

Βλάκες ή τι άλλο; (Όλες οι απόψεις δεκτές)

του ΤΑΣΟΥ ΤΣΙΠΛΑΚΟΥ

Το πραγματικό πρόβλημα είναι τα CDS και όχι το ελληνικό χρέος

Όλος ο πλανήτης, τρέμει την πιθανή κήρυξη στάσης πληρωμών από την Ελλάδα, επειδή θα προκαλέσει ανυπολόγιστη καταστροφή στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα, λόγω της τεράστιας «φούσκας» των ασφαλιστηρίων συμβολαίων (CDS) έναντι του κινδύνου χρεοκοπίας της Ελλάδας. H ελληνική κυβέρνηση, όμως, δε χρησιμοποιεί αυτό της το όπλο, ακλουθώντας πιστά της «άνωθεν» οδηγίες και εντολές .

AΠOΨH : Το ιδεολογικό περιεχόμενο του κέντρου των Αθηνών

Του Ιωαννη Κωστουλα*

Στην ιστορική της διαχρονία η πόλη έχει διέλθει από τρία στάδια οπτικών και νοητικών προτύπων, βάσει των οποίων οργανωνόταν η εμπειρία της αναγνώρισης, της αποτύπωσης, αλλά και του σχεδιασμού του αστικού περιβάλλοντος: η παραδοσιακή πόλη αντιμετωπιζόταν ως έργο τέχνης, η πόλη της νεότερης εποχής γινόταν αντιληπτή ως αρχιτεκτονικό πανόραμα, ενώ η σύγχρονη πόλη καθίσταται αντιληπτή ως θέαμα. Πολύ συχνά η πόλη αρθρώνεται περί ένα κέντρο, το οποίο ταυτίζεται κατά κανόνα με τον ιστορικό πυρήνα της οικιστικής ανάπτυξης της πόλης.

Χαμένη υπόθεση η σωτηρία της Ελλάδας...

ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΣΤΟΥΠΑ

1) Xαμένη υπόθεση η σωτηρία της Ελλάδας;

Προσέξτε τι συμβαίνει όταν η πολιτική ηγεσία προσπαθεί να κρύψει την κοινή λογική για χάρη του λαϊκισμού, είτε με συνθήματα του τύπου «λεφτά υπάρχουν» ή του τύπου «με την εργατική εφεδρεία, με το 70% του μισθού, θα κερδίσουμε περισσότερα από ό,τι θα χάσουμε με τις απολύσεις».

Δημιουργείται μεγάλη σύγχυση στην κοινή γνώμη και αυτή γίνεται βορά σε κάθε παραδοξότητα. Η καλύτερη λύση, ειδικά στα δύσκολα, είναι να λέει κάποιος την αλήθεια και να καθησυχάζει τον κόσμο όχι με λαϊκίστικες φαντασιώσεις αλλά με ρεαλιστικά σχέδια...

ΤΟ ΒΗΜΑ - H ακτινογραφία του δημόσιου τομέα στην EE

Μια γενικότερη τάση αύξησης του αριθμού των συμβασιούχων που απασχολούνται στον στενό και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα διαμορφώνεται τα τελευταία χρόνια σε πολλές χώρες της EE. Αν και στη συντριπτική πλειονότητα των κρατών-μελών της Ενωσης παραμένει σε ισχύ η μονιμότητα των δημοσίων υπαλλήλων, έχουν πραγματοποιηθεί σημαντικά βήματα μεταρρυθμίσεων που κινούνται προς την κατεύθυνση ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων και εξίσωσής τους με το καθεστώς που διέπει τον ιδιωτικό τομέα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ήδη σε κάποιες ευρωπαϊκές οικονομίες η αναλογία στις προσλήψεις μονίμων - συμβασιούχων στο Δημόσιο έχει μεταβληθεί υπέρ των δευτέρων.

Εξώδικος επιστολή προς τον αρχηγό της ΕΛ.ΑΣ.

Προς: Αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας, αντ/γο κ. Ελευθέριο Οικονόμου
Κοιν: ΜΜΕ

Θέμα: Συναθροίσεις – Διαδηλώσεις αλλοδαπών

Αξιότιμε αντ/γε κ. Οικονόμου,

Σας είναι γνωστό ότι τον τελευταίο καιρό, όλο και πιο συχνά παρατηρούνται προκλητικές συγκεντρώσεις αλλοδαπών με διάφορες αφορμές, υποκινούμενες συχνά από πολιτικές ομάδες με αμφιλεγόμενες προθέσεις, οι οποίες ωστόσο σίγουρα δεν συμβιβάζονται με τα χαρακτηριστικά ενός εθνικού κράτους δικαίου, όπως πιστεύουμε ότι είναι η χώρα μας και ως εκ τούτου είναι αμφισβητουμένης νομιμότητος.

Χρονικόν Μεγάλης Πλαναισθησίας

Του Δ. Ιωάννου

Είναι νύχτα. Μία παγερή νύχτα του Ιανουαρίου, στον Βόρειο Ατλαντικό. Ένα υπερωκεάνιο σχίζει περήφανο τα κατάμαυρα νερά. Στο κατάστρωμά του μία παρέα ιδιωτών χαριεντίζεται επιδειξιομανώς, με αποτέλεσμα ένας από αυτούς να βρεθεί στην θάλασσα. Ο πλους ανακόπτεται και μετά από πολλή και έντονη προσπάθεια μία ομάδα εθελοντών διασωστών εντοπίζει τον ακούσιο κολυμβητή, παρά το σκοτάδι, στα παγωμένα νερά και τον ανασύρει στο πλοίο. Ενώ όμως οι διασώστες περιμένουν να ακούσουν κάποιες λέξεις ευγνωμοσύνης για την πράξη τους, με τεράστια έκπληξη βρίσκονται μπροστά σε μία απρόσμενη κατάσταση. Οι φίλοι, οι οικείοι αλλά και η ίδια η μανούλα του παρ’ ολίγον ναυαγού στρέφονται εναντίον τους με βαρειές κατηγορίες: η διάσωση απέτυχε! Γιατί; Μα διότι το παλικάρι ανασύρθηκε από τα παγωμένα νερά βρεγμένο και τώρα κινδυνεύει να πεθάνει είτε από υποθερμία είτε από πνευμονία ενώ, ακόμη  κι αν ζήσει, είναι πολύ πιθανόν να μειωθούν η βιολογική του ρώμη και τα πανίσχυρα ορμέμφυτά του, χαρακτηριστικά της λεβεντιάς του.